وفاق همه علیه بینادگرایی و بد اخلاقی 

در مبارزه انتخاباتی ایران همیشه تفرق و گوناگونی و ابهام وجود داشته است. بیشتر مردم در مقابل دعوت به مشارکت در صحنه انتخابات اشاره می کردند که جضور ما در این صحنه بی معنی است زیرا نتیجه کار معلوم است و شخص پیروز از قبل معلوم شده است. اینبار معلوم شد که شخص پیروز شخص و گروه قبلی نیست. زیرا بازنده قبل از برنده معلوم شد. بازنده خود اعلام بازندگی کرد. در مناظره های تلویزیونی فرد بازنده – اقای دکتر احمدی نزاد – با نحوه ورود به بحث و گفتگو اعلام تمام شدن کرد و مدعی شد که توان فرهنگی و اخلاقی و سیاسی مدیریت کشور را ندارد. ایشان با رفتار و کلام و عمل خود نشان دادند که سرنگاه دار کشور نیستند و در اینده در صورت دست یابی به قدرت به هیچ کس و گروه و جناحی – خصوصا- افراد و گروههای هم جناح خود رحم نخواهد کرد و با کمترین اعوجاجی از انها انتقام خواهند گرفت. افزون بر این امر یک اتفاق مهم در ایران صورت گرفته است که کمتر به ان توجه شده است. در ادامه بعضی از ابعاد ان را مورد توجه قرار می دهیم:

من این وضعیت را “وفاق همه علیه بینادگرایی و بد اخلاقی” می نامم. هر چند که یکی از کاندیداهایی که همه – یا اکثریت – شکست او را قطعی می دانند از توطئه همه علیه او سخن می گوید، ولی قضیه و اتفاق پیش امده در ایران صورتی دیگر دارد. توطئه همه علیه یک نفر نیست، توافق همه یا اکثریت علیه بد اخلاقی و بی انضباطی و هوچی گری است. این اصل قضیه می باشد. توافق بر سرنگونی کسی یا گروهی و به قدرت رسانیدن فرد  و گروه دیگری نیست. توافق بر سر نظم و انضباط و اخلاق و ادب و کاردانی و مدیریت بخردانه است. این توافق بیش از دو سال است که شروع شده و ادامه خواهد داشت. توافق صورت گرفته با هر نوع نتیجه ای از انتخابات به هم نخواهد خورد. افراد و گروههای به توافق رسیده به عقب بر بخواهند گشت. انها سعی خواهند کرد تا نگاهی به اینده جهت حرکت جامعه و فرهنگ و اقتصاد و سیاست را معلوم سازند. برای روشن شدن این مطلب بد نیست عناصر شکل دهنده این توافق توجه شود.

عناصر اصلی این توافق روحانیت، روشنفکران، سیاستمداران، تجار، جوانان، زنان، شهری ها، مدافعان جهان اسلام، انقلابیون، و آینده نگرها می باشند. در این صورت کمتر کسی یا گروهی از  وجود دارد که در میان موافقان تغییر و گذر از این شرایط وجود نداشته باشد. موافقان هر یک به شکلی و سیمایی و صورتی و کلامی ضرورت تغییر را سر داده اند. یکی از اهمیت بیشتر حوزه اقتصادی سخن می گوید و دیگری از اهمیت حوزه سیاسی و فرهنگی و اجتماعی سخن می گوید و دیگری از بحران اخلاق و معنی در جامعه سخن می گوید. مهم توافق بر تغییر رئیس جمهور از وضعیت فعلی به شرایط دیگر است. اگر این تغییر به سادگی و از طریق دموکراتیک صورت نگیرد، اینده جامعه مشکلات بسیاری بروز خواهد کرد. ما در اینده بحرانهای متعدد شهری و روستایی با محوریت گروههای اجتماعی متعدد خواهیم داشت. این بحرانها می توانند خطر ساز باشند و انسجام ملی را دچار مسئله کنند. بحرانهای پیش رو با شکاف های سیاسی که در مناظره تلویزیونی و گفتمان بینادگرایانه دولت نهم بروز کرد، بستر مناسبی امکان بروز بیشتر خواهد یافت و در نتیجه جامعه ای ضعیف و نظام سیاسی بحران ساز خواهیم داشت.

بهتر است به جای اتهام به دیگری، ادب و اخلاق و متانت پیش گرفته شود تا زمینه های بروز حوادث مهم و سرنوشت ساز که می تواند برای همه جانکاه باشد و صاحب اتهام را نیز در بر بگیرد اجتناب شود. اتفاق بر سر این امر است نه تغییر و جابجایی یک فرد و یک گروه. اتفاقی که صورت گرفته است در مسیر حرکت جامعه شکل گرفته است. با تنگناها و مشکلاتی که برای افراد و گروهها پیش آمده زمینه توافق مطرح و در نهایت در زمان انتخابات بروز کرده است. در این توافق همه نوع گرایش و فکر و فرد و گروهی هست. اگر در گذشته جریانی  به دلیل نبود روحانیت متهم می شد، امروز روحانیت و مراجع بزرگ در میان موافقان هستند. اگر در گذشته تجار وجود نداشتند، امروز اصلی ترین نیرو و گروه معارض و مدعی تغییر تجار و صاحبان سرمایه و بازار هستند. اگر در گذشته روشنفکران به طور متفرق حاضر به دفاع از امری بودند، امروز اکثریت به میدان امده اند. اگر در گذشته جوانان با تز شکاف نسلی یا نسل بی هویت به معرکه مشارکت می امدند، امروز اکثریت جوانان حاضرند و مدعی اصلاح وضعیت موجود هستند. در این صورت تنها نیرویی که برای رقیب باقی مانده است، سازمان یافته های قدیمی امروز به صحنه امده می باشند. آنهایی که از حضور منفعت کثیر می برند و امکان شکست انها را به حاشیه خواهد برد. البته مدعیان بینادگرایی فکری و دینی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی نیز صاحب نظران و مدعیان اندیشه می باشند. آنهایی که قرار است جهان و تاریخ و جامعه را از اول بسازند و به طور قطع انقلابی دیگر به راه اندازند.

بینادگرایان امروز انقلابیون فردا خواهند بود. در صورت پیروزی انقلابی خونین به راه خواهد انداخت. انها سعی خواهند کرد تا همه بینانهای مستقر شده در فرایند نوسازی کشور به هر شکل و صورت را نابود کنند. انها در این مسیر در نفی گذشته از زمان انقلاب اسلامی تا دولت نهم، به انقلابی دیگر می اندیشند. در این انقلاب اثری از آرمان های انقلاب اسلامی نخواهد بود. اثری از اخلاق و ادب و دین نخواهد بود. اثری از دموکراسی و قانون گرایی نخواهد بود. اثری از حضور روحانیت مدافع دین و اخلاق و فرهنگ اسلامی نخواهد بود. و در نهایت اثری از نیروهایی که نقش اعتدالی و انضباطی در عرصه های متعدد را داشته باشند، نخواهد بود. به این دلیل است که توافق صورت گرفته علیه بینادگرایی ویران کننده است تا شخص رئیس جمهور یا گروهی که حاکم است. این توافق از این منظر میمون و مبارک و مفید است. این است که می گویم پیروزی به وقوع پیوسته است . نیازی به انتظار روزی و زمانی نیست. این پیروزی الان محقق شده و حاصل ان در عرصه های متعدد دیده خواهد شد.